Wat maakt een goede leiderschapscoach in de hospitality? Door Özgür Eylen | Coach, hoteldirecteur en docent leiderschap Ik heb in meer dan 25 jaar in de internationale hospitality sector één ding keer op keer gezien: de mensen die het verschil maken in een hotel, restaurant of horecaconcept zijn zelden degenen met het meeste vakkennis. Het … …
La libertad es… Cuando tu hijo marca el gol ganador para el equipo con el que ni siquiera soñaba jugar el año pasado — y demuestra cada día que el trabajo duro y la disciplina le llevan más lejos. Y nosotros estamos en la banda con orgullo, viéndole entrenar, caer, levantarse, llorar y celebrar. El … La libertad es… El amor es… El tiempo
Vrijheid is… Dat je zoontje de winnende maakt voor het team dat hij vorig jaar nog niet van kon dromen en bewijst elke dag dat hardwerken en discipline hem verder brengt — en dat wij elke dag op de zijlijn hem met trots zien trainen, vallen, opstaan, huilen en juichen. Liefde is… Dat je 19-jarige … Vrijheid is… Liefde is… Tijd is…
English below! Het was een van die zeldzame vakantiedagen. Terwijl ik ’s avonds de honden uitliet, vlak voordat ik naar bed zou gaan, drong er ineens een geur mijn neus binnen: Mest! Onschuldig, maar zo krachtig. En plots was ik niet meer in het hier en nu, maar 35 jaar terug in de tijd. Ik … 🌿 De kracht van een geur
Het kinderlijke gevoel van geluk. ( EN BELOW ) Soms begint het met iets heel kleins. Een tinteling in je buik, die langzaam omhoog kruipt naar je hart en je keel. Een gevoel dat ik herken uit mijn kindertijd – een pure verwachting, een moment van magie. Alsof je lichaam je vertelt dat er iets … The Childlike Feeling of Happiness
English Below Het waren de jaren ’80 en ’90. Ik was een kind van vijf, zes jaar oud, opgegroeid in Ankara. Vakantie vieren was in die tijd in Turkije helemaal niet vanzelfsprekend. Geen resorts, geen all-inclusive. Als er al vakantie was, dan in een klein pension, bij vrienden, of in een eenvoudig hotelletje. Eerst moest … De eerste keer dat ik de zee zag
( English below ) Het was ergens in 1988 of 1989, in Antalya. Met mijn oom Semih, mijn moeder, mijn tante, mijn neef en mijn nicht maakten we een bijzondere reis. Eerst een lange busrit, waarschijnlijk vanuit Lara, zo’n twee uur lang, en daarna nog anderhalf uur op een boot — midden in de verzengende … Aegean Dreams